Τρίτη, 08 Δεκεμβρίου 2009

Μερικές Αλήθειες που Ενοχλούν........

1. Η Συνθήκη της Γενεύης (1925 ) προβλέπει την απαγόρευση της χρήσης ασφυξιογόνων, δηλητηριωδών και άλλων αερίων, καθώς και βακτηριολογικών μέσων ακόμα και σε περιπτώσεις πολέμου που ως γνωστόν εκ φύσεως δε διέπεται από ηθική.
2. H διεθνής βιβλιογραφία αναφέρει το θάνατο ενός ατόμου στο Αμβούργο το 1960 και τριών άλλων στις φυλακές της Ν.Υόρκης το 1975, ενός νεαρού διαδηλωτή στο γερμανικό Μπρόκντορφ το 1986 και δυο κορεατών φοιτητών το 1987. Πολυάνθρωπη ήταν επίσης η αντίστοιχη σοδειά στις πόλεις και τα προσφυγικά στρατόπεδα της κατεχόμενης Παλαιστίνης, όπου 68 άτομα, στην πλειοψηφία τους ηλικιωμένοι και μικρά παιδιά, βρήκαν μεταξύ Δεκεμβρίου 1987 και Οκτωβρίου 1988 το θάνατο από εισπνοή υπερβολικής ποσότητας δακρυγόνων -από αυτά που έριχνε μαζικά ο ισραηλινός στρατός για να καταστείλει την Ιντιφάντα. Στην Ελλάδα, δυο από τα θύματα του Πολυτεχνείου το 1973, ο δικηγόρος Σπύρος Κοντομνάρης και ο ιδιωτικός υπάλληλος Δημήτριος Παπαϊωάννου, αναφέρονται στο πόρισμα Τσεβά ως θανόντες από την ίδια αιτία. Ο πρώτος νεκρός από "φυσούνα" σημειώθηκε στη Βρετανία το Μάρτιο του 1996. Λεγόταν Ιμπραήμ Σέι και ήταν 29 χρονώνΓια τον θάνατο του Πέτρουλα επίσης είχε αναφερθεί ως αιτία του η έκρηξη μπροστά του χειροβομβίδας δακρυγόνου.
3. Σύμφωνα με Εθνικό Ινστιτούτο Έρευνας και Ασφάλειας της Γαλλίας, «τα συμπτώματα σε περίπτωση οξείας τοξικότητας είναι:
Ερεθισμός του δέρματος, των οφθαλμών και της αναπνευστικής οδού, πεπτικές διαταραχές, πονοκέφαλος, πιθανή αλλεργική αντίδραση, δερματικά εγκαύματα.
Σε περίπτωση χρόνιας τοξικότητας αναφέρονται: Έλκη στο δέρμα και το ρινικό διάφραγμα, νεφρικές βλάβες κατόπιν κατάποσης, καρκινογόνος δράση.
( αυτά τα ολίγα για τη ρίψη χημικών με κρατική υπογραφή, μια πάγια ενέργεια που θεωρούμε πλέον δεδομένη και ίσως εθιμοτυπική )




Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, καταστρατηγώντας τις διεθνείς συμβάσεις που το ίδιο συνυπογράφει και τις ιατρικές έρευνες, δια στόματος του αρχηγού του κάνει λόγο για προστασία και σεβασμό την ώρα που εκθέτει σε κίνδυνο τον προστατευόμενο.


Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα από τα ενοχοποιητικά ευρήματα στο Ρεσάλτο ήταν οι αντιασφυξιογόνες μάσκες η χρήση των οποίων θεωρείται παθητική αντίσταση κατά της αρχής. Ενώ στην περίπτωση που κάποιος κλωτσήσει για παράδειγμα κάποιο δακρυγόνο προς την πλευρά των αστυνομικών μπορεί να κατηγορηθεί για ενεργητική αντίσταση κατά της αρχής.






(απο τη blogosfera)

κ. Χρυσοχοϊδη για αυτα τι λές?

Τετάρτη, 04 Νοεμβρίου 2009

ΑΙΣΧΟΣ ΑΣ ΤΟΥΣ ΜΑΖΕΨΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ

Καταγγελίες για ξυλοδαρμό από αστυνομικούς στη Σύρο

Κωστας Ονισενκο

Τον φάκελο μιας ακόμα υπόθεσης κακοποίησης πίσω από τοίχους αστυνομικών τμημάτων και τις κλειστές πόρτες κρατητηρίων αναμένεται να έχει στο γραφείο του μέχρι το τέλος του μήνα ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Το περιστατικό, που έγινε στη Σύρο, αφορά τέσσερις αλλοδαπούς που συνελήφθησαν στις 30 Σεπτεμβρίου για κλοπές από άντρες του Τμήματος Ασφαλείας Ερμούπολης. Η σύλληψη των τεσσάρων ανακούφισε την τοπική κοινωνία, καθώς φαίνεται ότι είχαν γίνει ο φόβος και τρόμος των κατοίκων της Σύρου, και πρόσθεσε ακόμα μια επιτυχία στο ενεργητικό των αστυνομικών αρχών των Κυκλάδων.

Ωστόσο, λίγες ημέρες αργότερα, η υπόθεση πήρε διαφορετική τροπή, καθώς στο απολογητικό υπόμνημα των συλληφθέντων προς τον ανακριτή στις 5 Οκτωβρίου ζήτησαν να εξετασθούν από ιατροδικαστή, ισχυριζόμενοι ότι βασανίστηκαν από τους αστυνομικούς κατά τη διάρκεια της προανάκρισης. Η ιατροδικαστική εξέταση επιβεβαίωσε ότι όντως οι κρατούμενοι έφεραν χτυπήματα στην πλάτη και στους μηρούς, σε σημεία που δεν φαίνονται όταν οι κρατούμενοι είναι ντυμένοι (στην «αριστερή ωμοπλάτη, πίσω και έσω επιφάνεια αριστερού βραχίονα, πρόσθια και έξω επιφάνεια του αριστερού μηρού»), ενώ σοβαρή κρίθηκε η κατάσταση του ενός.

Η Εισαγγελία της Σύρου ξεκίνησε έρευνα για το περιστατικό, καλώντας και τους 13 αστυνομικούς που είχαν βάρδια εκείνο το βράδυ σε κατ’ αντιπαράσταση εξέταση με τους συλληφθέντες. Σύμφωνα με πληροφορίες, και οι τέσσερις υπέδειξαν έναν συγκεκριμένο αστυνομικό. Σε βάρος του, καθώς και σε βάρος δύο ακόμα αστυνομικών, σχηματίστηκε δικογραφία. Μετά την απολογία του αστυνομικού αναμένεται να ασκηθεί ποινική δίωξη σε βάρος του για «βασανιστήρια και άλλες προσβολές ανθρώπινης αξιοπρέπειας». Ερευνες αναμένεται να πραγματοποιήσει και η οικεία Αστυνομική Διεύθυνση. «Περιμένουμε τη δικαστική εξέλιξη, σε περίπτωση που αποδειχθεί η ενοχή του θα εξαντλήσουμε όλη την αυστηρότητά μας», επισημαίνει στην «Κ» ανώτατη αστυνομική πηγή.


απο την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 4/11/2009

Πέμπτη, 08 Οκτωβρίου 2009

Η Ελλάδα βοηθά την ΠΑ να καλύψει οφειλές για αστυνομικά οχήματα και στολές

Η Ελλάδα βοηθά την ΠΑ να καλύψει οφειλές για αστυνομικά οχήματα και στολές

Η ελληνική κυβέρνηση χρηματοδοτεί τις κακόφημες "δυνάμεις ασφαλείας" της Παλαιστινιακής Αρχής και την αστυνομία της "κυβέρνησης" της Ραμάλα που εκπαιδεύουν οι ΗΠΑ, αγνοώντας τις κατηγορίες που την επιβαρύνουν για συνεργασία με τους ισραηλινούς στην προσπάθεια να χτυπηθεί η Παλαιστινιακή αντίσταση. Το γεγονός μάλιστα παρουσιάζεται ως "ενίσχυση της προσπάθειας για την οικοδόμηση Παλαιστινιακού Κράτους"!

Διαβάστε το σχόλιο που μας έστειλε ο ισραηλινός οικονομολόγος Shir Hever

Πηγή: http://english.wafa.ps/?action=detail&id=13170 1 Οκτώβρη 2009

Η κυβέρνηση της Ελλάδας συνεισφέρει μισό εκατομμύριο ευρώ για να βοηθήσει την Παλαιστινιακή Αρχή (ΠΑ) να ρυθμίσει οφειλές της προς τον ιδιωτικό τομέα στους τομείς ασφάλειας και κράτους δικαίου. Με τον τρόπο αυτό η Ελλάδα παρέχει κρίσιμη βοήθεια στον ιδιωτικό τομέα και στην ΠΑ, σε μια προσπάθεια να βοηθήσει την ενίσχυση της οικονομίας και τη ανακούφιση της συνεχιζόμενης δύσκολης δημοσιονομικής κατάστασης της ΠΑ.

Η Ελληνική χρηματοδότηση, η οποία θα μοιραστεί σε τρία μέρη, γίνεται μέσω του ειδικού μηχανισμού της ΕΕ για βοήθεια των Παλαιστίνιων PEGASE) που διοχετεύει την ευρωπαϊκή βοήθεια για τη δημιουργία θεσμών για το μέλλον του παλαιστινιακού κράτους. Από την οικονομική αυτή ένεση θα ωφεληθούν απευθείας ορισμένες επιχειρήσεις της Δυτικής Όχθης που προμηθεύουν την Αστυνομία, την Πολιτική Άμυνα και το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Το πρώτο κομμάτι της χρηματοδότησης ύψους 200.000 € θα διοχετευτεί για να αποπληρωθούν ποσά που σχετίζονται με την αγορά αυτοκινήτων και στολών της αστυνομίας.

Μιλώντας σήμερα για το ζήτημα ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας κ. Σωτήριος Αθανασίου είπε: «Η Ελλάδα σταθερά υποστηρίζει τις προσπάθειες οικοδόμησης Παλαιστινιακού Κράτους και σταθερά συμβάλλει στην ενδυνάμωση τόσο του ιδιωτικού τομέα όσο και των οργανισμών της Παλαιστινιακής Αρχής. Σε αυτό το πλαίσιο η συνεισφορά 500.000 Ευρώ στοχεύει στην αρωγή της Παλαιστινιακής Κυβέρνησης προκειμένου να συνεισφέρει στο κρίσιμη δουλειά του τομέα του Κράτους Δικαίου».

Αυτή είναι η πρώτη φορά που η ελληνική κυβέρνηση συνεισφέρει στην Παλαιστινιακή Αρχή μέσω του μηχανισμού της ΕΕ PEGASE, γεγονός που υπογραμμίζει τη δέσμευση της Ελληνικής Κυβέρνησης να βοηθήσει την ενίσχυση και την οικοδόμηση των θεσμών της ΠΑ.

Το σχέδιο αποπληρωμής είναι μια από τις πολλές πρωτοβουλίες που παίρνει η Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να ενισχύσει την ΠΑ μέσω του PEGASE, μαζί με συνεισφορές για την πληρωμή μισθών και συντάξεων, τακτικών πληρωμών κοινωνικών βοηθημάτων σε οικογένειες που έχουν ανάγκη και την συνεχιζόμενη παροχή βιομηχανικών καυσίμων για την παραγωγή ηλεκτρισμού στη Λωρίδα της Γάζας.

Τρίτη, 06 Οκτωβρίου 2009

Σας ευχαριστώ πολύ...

Ευχαριστω ολους οσους στηριξαν τον ΣΥΡΙΖΑ και τον εστειλαν και στη νεα Βουλή.Ευχαριστω και όσους με εμπιστευτηκαν και με ψηφισαν.Ιδιαίτερα θελω να ευχαριστησω οσους φίλους και γνωστούς- και ήταν πολλοί...- με την ψήφο στο πρόσωπο μου εκαναν την υπέρβαση και εδωσαν στηριξη σε ενα χώρο που ισως ποτε δεν ειχαν δοκιμασει να περπατήσουν.Τους προτρέπω να δοκιμάσουν να τον γνωρίσουν καλύτερα ....Εχει χωρο για ολους μας..

Οσο για ορισμένους κατά δήλωση αριστερούς και μάλλον σταγονίδια του παρελθόντος ,που νομίζουν ότι πρέπει το γενεολογικό σου δένδρο να κρατά από Αρη Βελουχιώτη(συγνώμη Αρη) και ακόμη παραπέρα και η αριστερή σου παιδεία να εχει ενδεικτικο από τη σχολή του ΚΚΕ για να μετεχεις στο κατα τη γνώμη τους ελιτιστικο κλαμπ τους, τους δηλώνω ότι πλανώνται πλάνην οικτραν και ειλικρινά τους λυπάμαι για την κατάντια τους.

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΣ ΠΑΡΑ .........

Διάβασα με προσοχή όσα αναφέρει στο < μήνυμα> του ο Συριανος υποψήφιος του ΛΑΟΣ .
Δεν θα εμπαινα στον <πειρασμό >να παρω την καραμανλικη πασα ότι το ΛΑΟΣ είναι ακροδεξιο κόμμα αν δεν διαβαζα την επιστολή αυτή και ιδιαίτερα την επισύμανση <από τα ακροδεξιά στοιχεία, όπως λέτε εσείς, κύριοι δεν κινδυνευει η Ελλάδα μας, αλλά από αυτούς που μας κυβερνάνε 35 χρόνια και από εσάς που τους υποστηρίζετε ακόμη>

Θυμηθηκα λοιπόν οσα με νόημα ο προεδρος του ΛΑΟΣ απευθυνομενος στο μαντρι –τη ΝΔ ηθελα να πω-ειχε πει από το βήμα της βουλής το 2007 «ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝ ΑΣΦΥΚΤΙΑ, υπάρχει η πόρτα στο άκρο δεξιό του μαντριού»


΄Αφού λοιπον εκθειάζει ο συμπολίτης μας τα ακροδεξια στοιχεία , κατι που με πεισμα ο Πρόεδρος του προσπαθεί να αποφύγει και διατρανώνει παντού οτι δεν είναι ακραίο κόμμα , δείχνει ο μόνος ειλικρινής από όσους μέχρι σήμερα εχω ακούσει σχετικά με τους οπαδούς του ΛΑΟΣ.

Συγχαρητήρια λοιπόν στον υποψήφιο βουλευτή για την επιβεβαίωση του ότι δεν Άλλαξε ο Μανωλιός;… Το ΛΑΟΣ παραμένει ακροδεξιό κόμμα.


Εξάλου Δεν είναι ο Γιώργος Καρατζαφέρης ο άνθρωπος που αποκαλούσε τα πρωτοπαλίκαρα της Χρυσής Αυγής «καλά παιδιά»και τωρα τους φιλοξενεί σωρηδόν στα ψηφοδέλτια του ?

Δεν είναι Ο Γιώργος Καρατζαφέρης που επαναλαμβάνει ότι πρέπει να «καθαρίσουμε τον τόπο» από τους μετανάστες, χωρίς να διευκρινίσει αν πρέπει να τους «επαναπροωθούμε» πετώντας τους στη θάλασσα;

Λυπάμαι μόνο που οι εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ στα διάφορα τηλεοπτικά πάνελ που φιλοξενούνται δεν επισημαίνουν μερικά αυτονόητα πράγματα , ισως γιατί πιστευουν ότι στερούνται ψηφοι από τη Ν.Δ και τρίβουν τα χέρια τους αν όχι τα νύχια τους.
Ομως η σιωπή είναι συννενοχή και όπως ευστοχα έχει επισυμάνει γνωστή εφημερίδα της Αριστεράς < Η θύελλα που ξεσήκωσαν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ όταν άκουσαν ότι το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί με τα Μέσα Ενημέρωσης που είναι φιλικά του να προβάλλει το ΛΑ.Ο.Σ, θα μπορούσε να πει κανείς ότι μοιάζει λίγο με τη γνωστή ατάκα «Μας πιάσανε»...

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2009

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΕ ΣΠΕΡΑΝΤΖΑ ΔΟΥΡΑΤΣΟΥ

Όλοι παρακολουθούμε εδώ και αρκετούς μήνες μία καθοδική πορεία των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ και μια πρωτόγνωρη για τον αριστερό χώρο φαγωμάρα επέτρεψε μου να πω για την καρέκλα.

Σίγουρα είναι λυπηρά όσα γεγονότα υπονοείς . Η ελληνική κοινωνία δεν είχε και δεν έχει ανάγκη από άλλο ένα κόμμα, άλλο ένα «ιδεολογικό ευαγγέλιο», άλλη μια «καθοδήγηση» ή άλλο ένα καυγά για τις καρέκλες. Απαιτεί από την Αριστερά , πολιτική ,κοινωνική και κινηματική δράση. Οι αριστεροί πολίτες, έχουν ένα διαφορετικό τρόπο προσέγγισης στην πολιτική, πιο ενδελεχή, απ' ότι πολλοί πολίτες που ακολουθούν τα ισοπεδωτικά αρχηγοκεντρικά δεξιά κόμματα ή τα παλινδρομικά, πολυσυλλεκτικά κόμματα ενός πολιτικού χώρου, χωρίς ιδιαίτερη φυσιογνωμία, που κατ' ευφημισμό ονομάστηκε παλιότερα κέντρο και τώρα με τον πιο trendy όρο, μεσαίος χώρος.
Η πλειοψηφία των αριστερών πολιτών ψάχνει, αναλύει και πάνω απ' όλα δεν αναγνωρίζει καμία πολιτική αυθεντία.
Τα αριστερά κόμματα έχουν, μικρές ή μεγάλες, ιδεολογικές διαφορές σε αντίθεση με τα δεξιά ή και τα κόμματα του μεσαίου χώρου, στα οποία οι διαφορές είναι στα πρόσωπα και/ή επικοινωνιακές. Και στην πλειοψηφία του ενας αριστερος δεν συμβιβάζεται με την ιδέα να καταπνίξει τις απόψεις του χάριν ενός αόριστου κομματικού καλού.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ενα ενωτικό αριστερό ριζοσπαστικό σχήμα που θεωρεί δεδομένο αυτό το δικαίωμα για την βάση, τα στελέχη αλλά και για την ηγεσία του.

Πιστευεις ότι η σχετικη νηνεμια που επικρατει εν οψει εκλογών στο χωρο θα συσπειρώσει τους οπαδους του ΣΥΡΙΖΑ και δεν θα υπάρξει πρόβλημα εισόδου του στη Βουλή?

Πιστευω ότι θα παμε καλά .Ολες οι συνιστωσες του ΣΥΡΙΖΑ αγωνιζονται για να παμε καλα.
Ομως ο στοχος του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι απλα να μπει στη βουλή αν και απεδειξε με το τεραστιο για τις δυναμεις του κοινοβουλευτικο εργο ότι ηταν η πιο δραστηρια δυναμη μεσα στο κοινοβούλιο.
Όπως ειπα και προηγουμενως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ενωτικο αριστερο ριζοσπαστικο σχήμα και αυτή τη φυσιογνωμία πρέπει να διατηρήσει και να διατρανώσει για να μπορέσει να πετύχει τον διπλό του στόχο
1) τον προφανή, δηλαδή τον απεγκλωβισμό κοινωνικών δυνάμεων από άλλους πολιτικούς χώρους και την αύξηση της εκλογικής του δύναμης, και 2) τον ουσιαστικό, δηλαδή την ανατροπή του υπάρχοντος πολιτικού σκηνικού.
Η συνεπής και ξεκάθαρη στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στον πόλεμο, στον ρατσισμό και στην ξενοφοβία, στον εθνικισμό, στην οικολογική καταστροφή, στην καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των προσωπικών ελευθεριών, η στήριξη στη νέα γενιά επιβραβεύτηκαν στις εκλογές του 2007 και πιθανώς λόγω αυτών, «έμεινε στην ζωή» στις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου 2009.

Τελικά έχουν χρεώσει στο ΣΥΡΙΖΑ αλαζονική στάση για τη μη πρόθεση συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ στο παρελθόν , σήμερα υπάρχει περιθώριο συνεργασίας μαζί του έστω μετεκλογικά ;

Για μας δεν είναι θέμα αρχής η συμμετοχή μας ή όχι σε συμμαχικές κυβερνήσεις. Είναι καθαρά θέμα προγράμματος και επειδή το πρόγραμμά μας είναι σε πολύ μεγάλη απόκλιση από το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε σε συνεργασία μαζί του.

Εάν όμως το ΠΑΣΟΚ συμφωνήσει μετεκλογικά με πλευρές του προγράμματός σας;


.Μακάρι αυτό να συνέβαινε, αλλά νομίζω ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα μετακινηθεί προς τα Αριστερά. Αλλά, εάν το ΠΑΣΟΚ είναι να αλλάξει μετεκλογικά, γιατί δεν το κάνει προεκλογικά για να ξέρει και ο λαός με ποιους πραγματικά έχει να κάνει. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έχει ισχυρές δεσμεύσεις προς διεθνείς και εγχώριους οικονομικούς οργανισμούς που θα το σπρώξουν είτε σε συναίνεση και συνεργασία με τη Ν.Δ. είτε σε νέες εκλογές για να πάρει αυτοδυναμία.
Γι’ αυτούς τους λόγους χρειάζεται ένας ισχυρός ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να υψώσει μια ισχυρή ασπίδα κοινωνικής προστασίας για τους πολίτες απέναντι στις σκληρές αντικοινωνικές πολιτικές που θα εφαρμοστούν μετεκλογικά από οποιαδήποτε κυβέρνηση στο όνομα της αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης. Καλώ λοιπόν όλους μας να προσέλθουμε στις κάλπες , με την ψήφο μας να ενισχύσουμε το ΣΥΡΙΖΑ και να τον στείλουμε πάλι στη Βουλή με όσο το δυνατόν περισσότερους βουλευτές. Οχι ψήφο σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ Γιατί η ψήφος στη Νέα Δημοκρατία είτε στο ΠΑΣΟΚ, είναι ψήφος για την διάλυση του κοινωνικού κράτους και των εργασιακών σχέσεων. Είναι ψήφος στα golden boys του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του ΟΟΣΑ, που απαιτούν να καθορίζουν την οικονομική και κοινωνική πολιτική της χώρας. Η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ψήφος στον αγώνα των ανθρώπων για καλύτερη ζωή.


Η συνεντευξη δόθηκε στο ΛΟΓΟ ΤΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ και δημοσιευθηκε στις 17-9-2009

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2009

ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΙΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΚΥΚΛΑΔΩΝ

15-9-2009

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σε κλίμα ενωτικό και αγωνιστικό συγκροτήθηκε το ψηφοδέλτιο του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς στις Κυκλάδες, το οποίο περιλαμβάνει τους παρακάτω υποψήφιους βουλευτές:

  1. Ισιγώνης Εμμανουήλ - Αρχιτέκτων
  2. Μπίρμπα Γεωργία (Γιούλα) - Ελεύθερος Επαγγελματίας
  3. Πρωτονοτάριος Ιωάννης - Καθηγητής Ε.Μ.Π.
  4. Συρμαλένιος Νικόλαος – Οικονομολόγος, Νομαρχιακός Σύμβουλος Κυκλάδων
  5. Χρυσαφίδης Παύλος – Δικαστικός Επιμελητής

Με υψηλό αίσθημα ευθύνης, ζητάμε από τους Κυκλαδίτες να δυναμώσουν τη φωνή του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή.


ΣΥΡΙΖΑ Κυκλάδων

Ειναι ιδιαίτερη τιμή για μένα που ο ΣΥΡΙΖΑ και οι συντροφοι των Κυκλαδων μου εμπιστεύθηκαν μια θέση στο ψηφοδέλτιο για τις ερχόμενες εκλογές
Πιστεύω ακράδαντα ότι η στήριξη των ψηφοδελτίων του ΣΥΡΙΖΑ είναι μονόδρομος για κάθε Ελληνα που εχει κουραστεί να παραπλανάται απο τα 2 κομματα εξουσίας για χάρη των λίγων .
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι παρων ,ενωμένος δυνατος και σε αυτη την εκλογική μάχη .
Ειναι ετοιμος να είναι και παλι στην ερχόμενη βουλή με την πολιτικη του ,η ουσιαστική αντιπολίτευση σε κομματα αλαζονικα , περιορισμένης ευθύνης και μικροκομματικής λογικής. Σε κόμματα που εχουν μετατραπεί σε εταιρείες διαχείρισης αμοιβαίων οικονομικών συμφερόντων.
Ζητώ απο όλους να στηρίξουν τον ΣΥΡΙΖΑ και να τον στείλουν πιο δυνατό στο Ελληνικό Κοινοβούλιο για χάρη των πολλών.


Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009

EΝΑ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Ένα βλέμμα στην Αριστερά.

Tου Nικου Γ. Ξυδακη

alexis-tsiprasTο κομφούζιο στην Αριστερά, του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ προκαλεί τη χλεύη των σταθερών επικριτών του, και δικαίως ώς ένα βαθμό. Οι έριδες των φατριών, η ιδεολογική πολυθολούρα, η πολιτική αφλογιστία, η τριχοτόμηση της τρίχας, η ίντριγκα ως αυτοσκοπός, η εσωκομματική υπερδημοκρατία συνδυαζόμενη με ωμό νεοσταλινισμό, η σκιαμαχία αριστεριστών – συστημικών, αντικαπιταλιστών – ρεφορμιστών, όλα τούτα τελούμενα σε φόντο βαθιάς πολιτικής κρίσης και κοινωνικής ανησυχίας, προκαλούν τη χλεύη. Ωστόσο, οι πλείονες των χλευαστών είναι τζάμπα μάγκες· πλήττουν εκ του ασφαλούς τον εύκολο στόχο. Κλωτσάνε τον λαβωμένο, τον αυτόχειρα.

Η αυτόχειρ Αριστερά έκανε τα πάντα για να φτάσει εδώ, λοιδορούμενη και πτυόμενη. Παρασύρθηκε από έναν εύκολο κινηματισμό, έναν υπερακτιβισμό μάλλον, μια λατρεία της νεολαίας, χωρίς όμως να δίνει ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο στην ανησυχία, την αναταραχή, την ανυπακοή. Η συνασπισμένη Αριστερά κολακεύτηκε και κολάκεψε, π.χ. στο φοιτητικό πεδίο· ο αγώνας κατά της μεταρρύθμισης δεν έπειθε πάντα, ότι προασπίζει το δημόσιο σχολείο, ότι το στηρίζει σαν καλό σχολείο, δημοκρατικό και αξιοκρατικό, προωθητικό των ανθρώπων και της κοινωνίας.

Παρ’ όλες τις αδυναμίες της πάντως, αυτή η Αριστερά, τα τελευταία χρόνια, ανταποκρίθηκε στο διάχυτο κοινωνικό αίτημα για άλλο πολιτικό λόγο και πράξη. Στρεβλά έστω, με αδυναμίες και μερικεύσεις, με αστοχίες, πάντως η Αριστερά άκουγε το κοινωνικό σώμα, κυρίως τους αδύναμους και τους μη ακουόμενους, και τους έδινε φωνή, τη φωνή που δεν τους αναγνωρίζει κανείς άλλος. Υπερασπίστηκε επίσης, δυναμικά, τον δημόσιο χώρο, υπερασπιζόμενη ουσιαστικά το Σύνταγμα και τους νόμους, όπως στην περίπτωση της απελευθέρωσης των παραλιών. Η αντίθεσή της μάλιστα στην ανέγερση Μολ στον Ελαιώνα έδειξε ότι η Αριστερά δεν φοβάται το συμβατικό πολιτικό κόστος, μπορεί να συγκρούεται με μεγάλα συμφέροντα και αγελαίες πεποιθήσεις.

Οι σημερινοί χλευαστές της φυσικά δεν στέκονται σε αυτά τα χαρακτηριστικά. Οπως δεν στέκονται ποτέ ερμηνευτικά και αναστοχαστικά, καταγραφικά και περιγραφικά έστω, απέναντι στις αναδυόμενες νέες ανάγκες, τις νέες επιθυμίες, τους νέους ανθρωπολογικούς τύπους. Κύρια ή και αποκλειστική έγνοια αυτών των σχολιαστών άλλωστε δεν είναι η κοινωνία, είναι η εξουσία. Και μάλιστα η διαχείριση, η νομή της εξουσίας· αυτής της εξαθλιωμένης τρέχουσας εξουσίας, αυτού του ρακένδυτου συστήματος που παράγει παρακμή, αυτού του συστήματος που καυτηριάζει αποστασιοποιημένα ο ευρωπαϊκός Τύπος.

Είναι αξιοσημείωτο: οι καθ’ έξιν και κατ’ επάγγελμα τιμητές της Αριστεράς, πληθωρικοί σε ευφυολογήματα και κακιούλες, δεν βρίσκουν να πουν κάτι αναλόγως βιτριολικό για τους νομείς της εξουσίας. Δεν βρίσκουν δομικές αδυναμίες ούτε στους απερχόμενους ούτε στους επελαύνοντες βαρώνους: Ποια κοινωνική αγωνία εκπροσωπούν, τι ελπιδοφόρο νέο κομίζουν, ποιο ρίσκο αναλαμβάνουν, ποιους υπερασπίζονται; Η κριτική τους είναι ανύπαρκτη ή ανώδυνη· ήπια σχόλια για το λάιφστάιλ, για προσωπικά χούγια, κουτσομπολιά. Ποτέ επί της ουσίας. Είναι πολιτική για οπαδούς και πελάτες, για αγέλες, για αναγνώστες σκανδαλοθηρίας. Για το «Hola» που μάς αξίζει…

Ακόμη και η ανάδειξη του Αλέξη Τσίπρα στην ηγεσία του ΣΥΝ δεν έπαψε ποτέ να συνοδεύεται από ειρωνεία και υποτίμηση, για το νεαρό της ηλικίας του, για τη μοτοσικλέτα του, για το κούρεμά του. Η προτεινόμενη τολμηρή ανανέωση ηγεσίας ουδέποτε ετέθη αντιμέτωπη με την παρακμιακή εικόνα οικογενειοκρατίας των μεγάλων κομμάτων. Κι όμως από τους ίδιους αυτούς χλευαστές του «ντιντή» Τσίπρα, τους σιωπηρούς αβανταδόρους του επίσης νέου Κυριάκου Μητσοτάκη, η ανανέωση σε άλλες δυτικές δημοκρατίες χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό. Δικαίως: Το φαινόμενο Ομπάμα έδειχνε την ικανότητα μιας κοινωνίας να ανανεώνεται και να τολμά, να ψηφίζει για Ελπίδα και Αλλαγή.

Η Αριστερά τόλμησε. Εκανε βήματα. Οχι αρκετά, όχι σχεδιασμένα, όχι στρατηγικά. Η ανομοιογένειά της, οι ασάφειες και οι τακτικισμοί στα ηγετικά κλιμάκια, οι λυκοφιλίες και οι αντίρροπες, αλληλομισούμενες τάσεις, δεν της επέτρεψαν να εκμεταλλευτεί την ιστορική ευκαιρία του 2007-2008. Η Κουμουνδούρου δεν άκουσε εγκαίρως τα μέλη της Αριστεράς, τους ψηφοφόρους, τους ανένταχτους, τη συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων που είναι η Αριστερά, χωρίς τίτλους ιδιοκτησίας και νεοσταλινικούς φετφάδες.

Αλλά ο πολιτικός χρόνος είναι μακρύς, είναι ιστορικός, δεν εξαντλείται σε μια ευκαιρία. Εν όψει και των εκλογών, η Αριστερά μπορεί μόνο να πράξει το στοιχειώδες: να ακούσει τον κόσμο της, και να παραμείνει γειωμένη στην κοινωνία.

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009

ΝΑ ΤΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΟΛΑ

(αναδημοσίευση κειμενου μου που δημοσιευθηκε στην ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ το2008)

Συμμετείχα ως εκπρόσωπος του κόμματος που ανήκω, στον εορτασμό της 14 Σεπτεμβρίου για την επέτειο ιστορικής μνήμης για την γενοκτονία των ελλήνων της Μικράς Ασίας.Απόγονος και εγώ Μικρασιατών έχω νωπές στη μνήμη μου τις διηγήσεις του παππού μου και της γιαγιάς μου για την μικρασιατική καταστροφή(τότε δεν υπήρχε ο όρος γενοκτονία)
Μνήμες που ξύπνησαν με τον εορτασμό και θυμήθηκα όσα μου έλεγαν οι παππούδες μου ,αλλά και όσα έχω διαβάσει για την αντιμετώπιση που είχαν από τα αδέλφια τους τους Ελλαδίτες .
΄Ηρθαν στο νου μου και άλλες, λησμονημένες, πολιτικές πρακτικές, όπως αυτές της «υποδοχής» που έτυχαν από πολλούς γηγενείς οι κατά τα άλλα , ομόθρησκοι και ομόγλωσσοι αδελφοί τους τον καιρό του ξεριζωμού τους. Οι πρόσφυγες, όταν πρωτόρθανε πέρα από την εξαθλίωσή τους και την εκμετάλλευση είχαν να αντιμετωπίσουν και τους καθημερινούς χαρακτηρισμούς: «τουρκόσποροι», «γιαουρτοβαφτισμένοι», «Σμυρνιά» -με υποτιμητική έννοια (πόρνη) όπως χρησιμοποιείται συχνά η λέξη γύφτος στη θέση μιας βρισιάς-, «παστρικιά» κλπ. Ακόμα και σάτιρα έγιναν στις θεατρικές επιθεωρήσεις, ιδιαίτερα οι Σμυρνιές, για την υποτιθέμενη ελαφρότητά τους, όπως έδωσε μαρτυρία η ίδια η Διδώ Σωτηρίου.Μας θυμίζει άραγε τίποτα αυτή η αντιμετώπιση σχετικά με το τι τραβούν οι σύγχρονοι πρόσφυγες στην Ελλάδα? Σκεφτήκαμε ποτέ τι κοινό εχει η αλλαγή των επιθέτων των τότε προσφύγων από καρα.... και ....ογλου στο ελληνικότερο με τα ονόματα των αλβανών προσφύγων -μεταναστών που θυμίζουν όλο το πάνθεον των αρχαίων Ελλήνων?
΄Ισως αυτά είναι ψιλά γράμματα για πολλούς από εμάς αλλά μάλλον τόσο η συλλογική μνήμη όσο και η Ιστορία δεν αναπαριστούν το παρελθόν «όπως πραγματικά υπήρξε», αλλά το ανασυγκροτούν υπό το πρίσμα του εκάστοτε παρόντος.Γεγονός πάντως είναι ότι η συγκεκριμένη τραγική ιστορική περίοδος της Μικρασιατικής καταστροφής αποτελεί πηγή για άντληση χρήσιμων συμπερασμάτων για το λαϊκό κίνημα και την πάλη του στις σύγχρονες συνθήκες. Και το πρώτο από αυτά δεν είναι άλλο απ' το γεγονός ότι τα ιμπεριαλιστικά κράτη μπροστά στα συμφέροντά τους γίνονται αδίστακτα απέναντι στους λαούς, σφάζουν, δολοφονούν, με τους πολέμους που εξαπολύουν, διαμελίζουν χώρες, καλλιεργούν τον εθνικισμό και το σοβινισμό, προκειμένου να επιβάλουν τον κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου, τη διεθνική εκμεταλλευτική δράση των μονοπωλίων. Μέσα από τα γεγονότα της Μικρασιατικής Εκστρατείας και Καταστροφής, φωτίζεται και η σύγχρονη πραγματικότητα, που διαμορφώνει η νέα τάξη πραγμάτων στα Βαλκάνια, στην Εγγύς και στη Μέση Ανατολή, γενικότερα στο γεωγραφικό χώρο της «γειτονιάς μας»Ενα δεύτερο - εξίσου σημαντικό - συμπέρασμα είναι ότι τα πολιτικά κόμματα της άρχουσας τάξης μπορεί να φαίνεται ότι αντιπολιτεύονται μεταξύ τους, εκμεταλλευόμενα τα προβλήματα και τις ανάγκες του λαού, εξαπατώντας τον με κάλπικες δήθεν λύσεις προς όφελός του, αλλά πάντα ασκούν την ίδια ακριβώς πολιτική για την πραγματοποίηση των συμφερόντων των. Τότε η αντιβενιζελική παράταξη, με το σύνθημα να σταματήσει ο πόλεμος, αντικατέστησε με τη λαϊκή ψήφο την κυβέρνηση Βενιζέλου. Αλλά ο πόλεμος συνεχίστηκε, γιατί αυτό ήθελε η άρχουσα τάξη. Να διεκδικήσει μερίδιο από κοινού με τους συμμάχους της. Σήμερα συμμετέχει με τον ιδιο σκοπό στα Βαλκάνια, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, συμμετείχε στον Πόλεμο του Κόλπου το 1990, με κυβερνήσεις τόσο του ΠΑΣΟΚ, όσο και της ΝΔ. ...... . Εχει άραγε ευθύνες η μητέρα Ελλάδα για την τότε τραγωδία? Εχει και κατά την γνώμη μου φταίει απόλυτα. Και ως τραγωδία δεν ονομάζω τα χαμένα εδάφη , αλλά το 1,5 εκατ. πρόσφυγες και εκτοπισμένους από τις ανταλλαγές πληθυσμών και τους δεν ξέρω πόσους νεκρούς. Και θυμίζω πως και οι Τούρκοι είχαν το μερίδιό τους στην προσφυγιά: 500 χιλιάδες κόσμος μετακινήθηκε από τη Θράκη και την Κρήτη και τη Μακεδονία. Για να καθαρίσουν τα εδάφη. Να τα κάνουμε “αμιγώς ελληνικά”. Με τρόπους τεχνητούς.
Μέχρι τη δεκαετία του ‘80, η ανάμνηση αυτής της τρομακτικής καταστροφής ήταν άγνωστος και απαγορευμένος τόπος στη “μητέρα-πατρίδα” με κύριους υπεύθυνους το Κράτος και τη Δεξιά, αλλά και την Αριστερά της.Μόνο όταν εκδημοκρατίστηκε η ελληνική κοινωνία, έγινε κατορθωτό να ξεπεραστούν τα αντιπροσφυγικά αντανακλαστικά και να γίνει σεβαστή η βούληση ενός πολύ μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού, των προσφύγων . Έτσι καθιερώθηκαν οι δύο επέτειοι για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στην Ανατολή: η 19η Μαϊου για τον Πόντο και η 14η Σεπτεμβρίου για το σύνολο της Μικράς Ασίας
Βέβαια, η εξέλιξη αυτή δεν άρεσε και πολύ ούτε στους διαχειριστές της εξουσίας, ούτε στους απογόνους των συνεργατών των Νεοτούρκων.
Εκπληκτικό φαινόμενο των αλλαγών είναι ότι οι απόγονοι (των συνεργατών των Νεοτούρκων και των θαυμαστών του Moystafa Kemal Pasa που εκφράζονται από την Ακροδεξιά ξαφνικά έγιναν βασιλικότεροι του βασιλέως.
Χύνουν “μαύρο δάκρυ” για τα δεινά των Ελλήνων στην Ανατολή και δεν χάνουν την ευκαιρία να δείξουν πόσο πολύ τους αγγίζει η σφαγή που έγινε στον Πόντο ή τη Σμύρνη. Και για όσους ξέρουν αυτό είναι το μεγαλύτερο ανέκδοτο! Γιατί αυτοί είναι οι απόγονοι των δολοφόνων του Μικρασιατικού Ελληνισμού, του Λαϊκού Κόμματος, του Μεταξά, του Γούναρη, του Στεργιάδη, της Μοναρχίας.Η ιστορία πρέπει να είναι ο οδηγός των λαών για το μέλλον τους. Μετά από τόσα χρόνια πρέπει να καταλαγιάσουν επιτέλους τα εθνικιστικά πάθη, οι εξάρσεις και οι κορόνες και να έχουμε αρμονικές σχέσεις με τους πέραν του Αιγαίου γείτονές μας. Όχι στη λήθη, όχι στα μίση των λαών, ναι στην αγάπη, την αλληλοκατανόηση και την ειρήνη.

Τετάρτη, 09 Σεπτεμβρίου 2009

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ! (του Κώστα Λεγάκη)

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ! (του Κώστα Λεγάκη)

08/09/2009

2053171930_6503afe097_o

Μπήκαμε και επισήμως λοιπόν σε προεκλογική περίοδο. Και τώρα; Θα ασχολούμαστε με το τι λέει ο κάθε υποψήφιος βουλευτής; Θα τρέχουμε από συγκέντρωση σε συγκέντρωση για μπούγιο; Θα πάρουμε σβάρνα τους δρόμους μοιράζοντας φυλλάδια και κολλώντας αφίσες; Και μετά; Θα επαναπαυτούμε στις δάφνες μας (εάν εισέλθουμε στη βουλή) ή θα φάμε τις σάρκες μας (εάν δεν εισέλθουμε);

Οι εκλογές είναι ένας σταθμός. Σημαντικός για κάποιους. Για κάποιους άλλους όχι. Αλλά είναι ακριβώς ΑΥΤΟ. Ένας σταθμός. Η αριστερά δεν μπορεί να αναλώνει τις δυνάμεις της στις προεκλογικές εκστρατείες. Οι προεκλογικές περίοδοι είναι κι αυτές περίοδοι ταξικής και κοινωνικής πάλης. Σε τέτοιες περιόδους βρίσκουν έδαφος διαφόρων ειδών αυθαιρεσίες από τη μεριά της εργοδοσίας, των οικονομικών λαμόγιων, του κράτους, μιας και πιστεύουν ότι σε μια τέτοια περίοδο κανείς δεν ασχολείται με τα κοινωνικά προβλήματα – όλοι ασχολούνται με τις εκλογές.

ΑΣ ΤΟΥΣ ΔΙΑΨΕΥΣΟΥΜΕ!

Δύο θέματα λοιπόν προς πάλη και… συμμόρφωση.

1. Στην Παγανή της Λέσβου 47 ασυνόδευτοι ανήλικοι μετανάστες, κυρίως από το Αφγανιστάν, αλλά και από τη Σομαλία και την Παλαιστίνη, βρίσκονται, από την 1η Σεπτέμβρη, σε απεργία πείνας, ενώ 4 δεν πίνουν ούτε νερό (το οποίο έτσι κι αλλιώς δεν πίνεται – «αν πιείτε από αυτό το νερό, δεν θα θέλετε ποτέ να ξαναπιείτε νερό στη ζωή σας» μας είπε ένας). Κάποιοι από αυτούς κρατούνται για πάνω από 40 μέρες. Οι ανήλικοι κρατούμενοι, ακόμη και σύμφωνα με το νόμο, δεν πρέπει να μένουν ούτε μία ώρα σε Κέντρο Κράτησης.

ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ!

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ!

2. Την Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου επτά πρωτοβάθμια σωματεία καλούν σε συγκέντρωση στην Αθήνα (Χαυτεία), στις 7.30 μ.μ., με αιτήματα:

- Να καταργηθεί το Σύμφωνο Σταθερότητας της Ε.Ε., απειθαρχία στα μέτρα λιτότητας και ελαστικοποίησης.

- Αυξήσεις – ριζική βελτίωση των αποδοχών. Συλλογικές Συμβάσεις παντού με ικανοποίηση των κλαδικών αιτημάτων. 1400 ευρώ κατώτερος μισθός. Να καταγγελθεί τώρα η απαράδεκτη Εθνική Συλλογική Σύμβαση που υπέγραψαν ΓΣΕΕ-ΣΕΒ.

- Νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων. Επίδομα ανεργίας ίσο με το μισθό της απόλυσης.

- Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Όχι στην ελαστική και μερική απασχόληση. Όχι στα 4ήμερα και το δουλεμπόριο.

- Σύνταξη στα 60 ως ανώτερο όριο εργασίας. Όχι στα νέα αντι-ασφαλιστικά μέτρα και νόμους.

- Αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και όλους τους μετανάστες εργάτες. Ίση αμοιβή για ίση δουλειά, πλήρη δικαιώματα για όλους τους μετανάστες εργάτες.

- Δωρεάν και δημόσια υγεία – παιδεία.

- Δημοκρατία και συνδικαλιστικά δικαιώματα σε όλους τους χώρους δουλειάς.

Η συγκέντρωση παίρνει και τον χαρακτήρα της υπεράσπισης του 8ωρου, μιας και τη συγκεκριμένη ημέρα, γνωστό περιοδικό μόδας σε συνεργασία με κάποια πολυκαταστήματα θέλουν να κάνουν μια «καταναλωτική γιορτή» κρατώντας ανοιχτά τα μαγαζιά έως τα μεσάνυχτα!

Οι αγώνες στα χέρια των εργαζομένων, των σωματείων, των συνελεύσεων!

Παρασκευή, 04 Σεπτεμβρίου 2009

ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ

Τετάρτη, 02 Σεπτεμβρίου 2009

ΤΟ ΜΑΓΑΖΑΚΙ ΤΗΣ ΑΣΤ.ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΥΡΟΥ

Εγινα πρόσφατα μαρτυρας της καταλυσης καθε ενοιας κρατους δικαιου απο τους "κοτσαμπασηδες" του Α.Τ Ασφαλειας Συρου και μάλιστα σε βαρος συγγενικου μου προσώπου .
Και εμπεδωσα καλύτερα οσα μεχρι τωρα υποστηριζα και πιστευα.

1)ανα πασα στιγμη σου κατασκευαζουν κατα το δοκουν κατηγορια εξαπατωντας ακομη και τον Εισαγγελεα και σου στερουν το συνταγματικο δικαίωμα της ελευθεριας σου και μαλιστα ,με την ανοχή του Εισαγγελέα
2)κατασκευαζουν πλαστα εγγραφα
3)οι "μεγαλοι"δεν ανακατευονται βαζουν τα μπατσακια να το κανουν
4)νομιζουν οτι δεν θα τους πειραξει ποτε κανεις γιατι αυτοι ειναι το κρατος

κλπκλπκλπ

και αυτος ο κάθε "μάρτυρας" ΠΟΛΙΤΗΣ , ο βασανισμενος που τον εχουν εκπαιδευσει να νοιωθει ΕΝΟΧΟΣ και του εχουν εμπεδώσει οτι υπάρχει και 11η εντολη το "ΟΥ ΜΠΛΕΞΕΙΣ" κάθετε και υπομένει εξευτελισμένος ,πικραμένος, αγανακτισμένος από την κρατικη βια που ασκειται ας γελασω ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ .

ΑΙΣΧΟΣ ΚΑΙ ΝΤΡΟΠΗ

Τρίτη, 18 Αυγούστου 2009

ΘΟΔΩΡΗΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ........ΑΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ




Για την απεργία πείνας, τα γεγονότα του Δεκέμβρη και τη σύλληψή του μιλάει μέσα από τη φυλακή ο Θοδωρής Ηλιόπουλος. Ο κρατούμενος των Δεκεμβριανών που στερείται την τροφή τον τελευταίο μήνα, δηλώνει πως δεν του έχει μείνει άλλος τρόπος και το σώμα του είναι το ύστατο όπλο.

Αναδημοσιεύουμε τη συνέντευξή του στη Ντίνα Δασκαλοπούλου-Ελευθεροτυπία.


Οκτώ μήνες προφυλακισμένος για τα γεγονότα του Δεκέμβρη, τον τελευταίο και σε απεργία πείνας. Η αναμενόμενη αποφυλάκιση τον Ιούλιο δεν ήρθε, το θέατρο παραλόγου των κατηγοριών συνεχίστηκε και ο Θοδωρής παραμένει έγκλειστος. Αλλά αγωνιστής. Αυτή τη φορά «όπλο» του, το ίδιο του το σώμα. Μας μίλησε τηλεφωνικά από τις φυλακές Κορυδαλλού. Εκεί απ' όπου βλέπει το εκδικητικό πρόσωπο του κράτους, την Ελλάδα της βίας και της καταστολής, αλλά και μια άλλη Ελλάδα της ανήσυχης νεολαίας, της αλληλεγγύης, της πίστης σε ιδανικά. Επιμένοντας στην αθωότητά του και στα πιστεύω του. Πληρώνοντας ακριβά και για τα δυο.

Ακούω τη φωνή του με διακοπές από μεγάφωνα που ουρλιάζουν διαταγές και παραγγέλματα στους φυλακισμένους του Κορυδαλλού. Είναι εξαιρετικά ευγενής, χαμηλών τόνων, δυνατός μέσα στην αδυναμία του. Εύθραυστος πια, αλλά αποφασισμένος, στην καρδιά του Αυγούστου που δεν υπάρχουν ειδήσεις, δίνει τη μάχη για την ελευθερία του με το μοναδικό όπλο που του έχει απομείνει: το ίδιο του το σώμα. Για πάνω από ένα μήνα, ο μοναδικός τώρα πια φυλακισμένος του Δεκέμβρη, είναι σε απεργία πείνας. Παρόλο που έχει χάσει 12 κιλά, η πίεσή του έχει πέσει και παθαίνει υπογλυκαιμικά σοκ και παρόλο που οι γιατροί επιμένουν πως τώρα πια μπορεί να πάθει μη αναστρέψιμες βλάβες σε ζωτικά όργανά του, η διεύθυνση των φυλακών αρνείται να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο. Ο Θοδωρής Ηλιόπουλος δηλώνει αθώος. Ενας όμηρος.

Το κράτος σε διώκει για ποινικά αδικήματα, κακουργήματα και πλημμελήματα, και σε θεωρεί τόσο επικίνδυνο που δεν σε αποφυλακίζει με περιοριστικούς όρους. Πώς νιώθεις γι' αυτό;

«Από τις 18 Δεκεμβρίου βρέθηκα πρωταγωνιστής στο θέατρο του παραλόγου. Με συνέλαβαν στο σωρό, καθώς περπατούσα στην Ακαδημίας με τους φίλους μου. Πέντε διμοιρίες των ΜΑΤ κύκλωσαν καμιά 10αριά ανθρώπους. Αρχισα να τρέχω και δυο από αυτούς με πρόλαβαν, με πέταξαν κάτω κι άρχισαν να με κλωτσάνε στο κεφάλι ουρλιάζοντας "τώρα θα δεις τι θα πάθεις". Δεν είχα ιδέα τι θα μπορούσα να πάθω. Τελικά, αυτό που έπαθα είναι πως βρέθηκα κατηγορούμενος για τρία κακουργήματα. Σύμφωνα με την ανακρίτρια, ήμουν τη στιγμή της σύλληψής μου έξω από τη Νομική και πέταγα μολότοφ. Η μοναδική μαρτυρία που υπάρχει γι' αυτό είναι των δυο ΜΑΤατζήδων που με συνέλαβαν. Οταν δε η ανακρίτρια τους ρώτησε αν θα με αναγνώριζαν στο δρόμο κι εκείνοι απάντησαν θετικά, η ανακρίτρια σήκωσε το δάχτυλο, με έδειξε και τους είπε "αυτός είναι;". Με έδωσε δηλαδή η ίδια. Φυσικά και οι ΜΑΤατζήδες... με αναγνώρισαν. Από τότε δεν με αποφυλακίζουν γιατί στην πραγματικότητα με χρειάζονται ως όμηρο. Από τους συλληφθέντες λίγοι είναι αυτοί που πήραν θέση για το Δεκέμβρη. Δεν λέω ότι ήταν υποχρεωμένοι. Εγώ πήρα θέση κι αντιμετωπίζω τα αντίποινα του κράτους».

Πώς έζησες τα γεγονότα του Δεκέμβρη;

«Ο πατέρας μου είναι στα τελευταία του κι έχει αλτσχάιμερ κι η μάνα μου είναι 83 χρόνων και δεν μπορεί να τον φροντίσει. Για αυτό μπόρεσα να κατέβω στους δρόμους δυστυχώς μόνο δυο φορές. Ηταν μια πολύ καλή ευκαιρία να συζητήσεις και να προβληματιστείς, να προτείνεις λύσεις, να ανταλλάξεις ιδέες. Κάποιοι, άδηλων συμφερόντων, διαβάζουν τα γεγονότα σαν τις κλαίουσες ιτιές, κλαυθμηρίζουν για τον όλεθρο και την καταστροφή. Ομως ο Δεκέμβρης γέννησε ένα διαφορετικό τρόπο σκέψης και, κυρίως, ξεκόλλησε τα παιδιά από τα playstations και τα internet cafe. Είναι αφελές κι άδικο να λες πως τα παιδιά βγήκαν στο δρόμο μόνο για να εκτονώσουν την οργή τους. Τα ιδανικά και τα όνειρά τους διεκδίκησαν».

Ποια ήταν η αντίληψή σου για το κράτος πριν και ποια είναι τώρα;

«Αν σου πω, θα με κλείσουν ισόβια... Αστειεύομαι. Δεν θέλω να βάζω ταμπέλες στον εαυτό μου τύπου αναρχικός ή αντιεξουσιαστής. Είμαι οραματιστής της άμεσης δημοκρατίας, του συν-αποφασίζειν και συν-πράττειν. Κατά την εφηβεία μου, είχα γοητευτεί με τη φιλοσοφία του αναρχισμού από τον Ζήνωνα και τους κυνικούς φιλόσοφους μέχρι τον Ενρίκο Μαλατέστα. Ακόμη και σήμερα, παραμένω γοητευμένος. Αγωνίζομαι για έναν διαφορετικό κόσμο. Οχι με μολότοφ και πέτρες, αλλά με ιδέες και κείμενα. Δεν είμαι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος στον οποίο το κράτος δείχνει το εκδικητικό του πρόσωπο. Αυτό που τους ενοχλεί, αυτό που καταστέλλουν δεν είναι η δράση μου, αλλά η στάση μου και η άποψή μου. Μου φόρτωσαν ένα κατασκευασμένο κατηγορητήριο, αγνόησαν τις αποδείξεις που προσκόμισα για την αθωότητά μου. Το θέμα για το κράτος είναι ότι επιμένω να σκέφτομαι. Και να σκέφτομαι διαφορετικά. Υπό αυτή την έννοια, αύριο το πρωί μπορείς να βρεθείς στη θέση μου, εσύ κι ο οποισδήποτε».

Φοβάσαι τώρα πια τη χώρα που τη λένε Ελλάδα;

«Οχι. Είναι τρομακτικό να περπατάς στην Ακαδημίας και μετά να βρίσκεσαι σε ένα κελί για μήνες, αλλά έχω τόσο μεγάλη επιθυμία να ζήσω που δεν φοβάμαι. Κι επίσης, εκτός από την Ελλάδα της βίας και της καταστολής, βλέπω και μια άλλη Ελλάδα της ανήσυχης νεολαίας, της αλληλεγγύης, της πίστης σε ιδανικά».

Γιατί επέλεξες την απεργία πείνας;

«Οταν κάποιος ξεκινάει απεργία πείνας, κανονικά πρέπει να τον εξετάσει οδοντίατρος -τα δόντια παθαίνουν πρώτα ζημιά- και ψυχίατρος για να αποδειχθεί ότι δεν είναι αυτοκαταστροφικός. Παρόλο που αυτό δεν έγινε στην περίπτωσή μου, θέλω να σας διαβεβαιώσω πως δεν είμαι αυτοκτονικός, δεν θέλω καθόλου να πεθάνω. Ούτε θέλω να πάθω κάποια ανήκεστο βλάβη που θα με αφήσει ανάπηρο για όλη μου τη ζωή. Βεβαίως, όπως μου εξήγησε η γιατρός που με παρακολουθεί, μετά την 30ή ημέρα απεργίας, αρχίζουν τα πολύ σοβαρά προβλήματα, μπορεί να εκπέσουν ζωτικά σου όργανα. Ομως πραγματικά δεν μου έχει μείνει άλλος τρόπος. Το σώμα μου είναι το ύστατο όπλο».

Η απεργία πείνας φλερτάρει με το θάνατο;

«Κάθε τι φλερτάρει με το θάνατο. Αν είσαι μετανάστης, μια επίσκεψη στην παιδική χαρά του Αγίου Παντελεήμονα μπορεί αυτομάτως να σημάνει και το θάνατό σου. Ή αν είσαι εργάτης σε κάποιο εργοστάσιο. Ή αν είσαι ποδηλάτης στους δρόμους της Αθήνας. Η απεργία πείνας σε φέρνει μερικά βήματα πριν το θάνατο, αλλά και πιο κοντά στην ελευθερία. Ως ξένος που είμαι στον κόσμο των αφεντικών, ως εργάτης, ως ποδηλάτης δεν φοβήθηκα το θάνατο. Ως απεργός πείνας ζω με την ελπίδα της απελευθέρωσης κι όχι με το φόβο του θανάτου».

Είσαι ερωτευμένος, ετοιμαζόσουν για την απελευθέρωσή σου τον Ιούλιο κι ένα κοινό σπίτι με την αγαπημένη σου. Τι λέτε τώρα;


«Μιλάμε καθημερινά ατελείωτες ώρες, μου γράφει και της γράφω, σχεδιάζουμε τη ζωή μας μετά. Είμαστε πολύ δεμένοι οι δυό μας, τα αντιμετωπίζουμε σαν ομάδα. Η φυλακή ορίζει την ελευθερία του σώματος, όχι της ψυχής σου. Κάθε φορά που κλείνουμε το τηλέφωνο, εκείνη μου λέει venceremos. Είμαστε νέοι, ερωτευμένοι κι έχουμε τόσα όμορφα πράγματα να ζήσουμε μαζί. Και θα νικήσουμε».

Τι όνειρα βλέπεις;

«Στην αρχή έβλεπα εφιάλτες. Με καθημερινό αγώνα, κατάφερα όχι μόνο να αποβάλω οτιδήποτε θα μπορούσε να με τσακίσει, αλλά να βλέπω όνειρα με δύναμη και χαρά. Εχω επιλέξει να ζήσω δημιουργικά αυτό το επεισόδιο της ζωής μου».

Τι έμαθες στη φυλακή;

«Κάθε φυλακή είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας. Βλέπεις από καταδικασμένους για οικονομικά εγκλήματα που κι εδώ τους ενδιαφέρει να κάνουν μπίζνες, μέχρι παιδεραστές. Αλλά βλέπεις και πολλούς αθώους, ανθρώπους που δεν είχαν χρήματα για έναν καλό δικηγόρο ή για να πληρώσουν την εγγύηση. Πριν μπω μέσα ήμουν απόλυτος, πίστευα πως... οι κακοί είναι στη φυλακή. Εδώ όμως αναγκάζεσαι να καταλάβεις πως το κακό είναι σχετικό, να παραδεχθείς πως δυνητικά φονιάς θα μπορούσε να είναι ο καθένας σε μια δοσμένη συγκυρία.

»Υπάρχουν τα πάντα μέσα μας. Στη φυλακή μαθαίνεις καινούριους κώδικες και, κυρίως, να μην εμπιστεύεσαι κανέναν. Και μερικούς τρόπους οι οποίοι σου διευκολύνουν τη ζωή. Εδώ ζεις με τα ελάχιστα. Αυτά που έξω θεωρούμε σκουπίδα, μέσα είναι χρήσιμα. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι για να καλύψεις τα ράφια με κουρτίνα, χρησιμοποιείς αντί για κόλλα καμμένες μπατονέτες;"

Οι συγκρατούμενοί σου πώς σε αντιμετωπίζουν;

«Ανέκαθεν υπήρχε σεβασμός για τους πολιτικούς κρατούμενους από τους ποινικούς, αν και δεν θέλω να κάνω διαχωρισμό. Ολοι είμαστε έγκλειστοι κι έχουμε ν' αντιμετωπίσουμε τα ίδια προβλήματα. Κι εμείς, αν και πολιτικοί, αντιμετωπίζουμε το ποινικό δίκαιο. Οι συγκρατούμενοί μου μού συμπαρίστανται.

»Ο Νίκος Τσουβαλάκης άρχισε κι αυτός απεργία πείνας την ίδια μέρα με εμένα σε ένδειξη αλληλεγγύης. Αλλοι κρατούμενοι κάνουν αποχή συσσιτίου. Οι περισσότεροι με στηρίζουν με απλές καθημερινές πράξεις: με επισκέπτονται στο κελί, μου δανείζουν βιβλία, μου παραχωρούν τη σειρά τους στο τηλέφωνο».

Πώς είναι το κελί σου;


«Είσαι 18 ώρες το 24ωρο κλεισμένος μέσα σε ένα χώρο το πολύ 8 τετραγωνικά μέτρα μαζί με άλλους τρεις. Η θέρμανση δεν επαρκεί. Κατσαρίδες και αρουραίοι κάνουν συχνά την εμφάνισή τους. Οι τουαλέτες βρίσκονται σε ένα υπόγειο με σπασμένα τζάμια και κρύο νερό».

Οι κρατούμενοι λένε πως ο μεγαλύτερος αντίπαλος είναι ο χρόνος. Πώς περνάς τις μέρες σου;

«Υπάρχει η θεωρία πως όσο πιο πολύ κοιμάσαι, τόσο πιο γρήγορα φυλακή βγάζεις. Εγώ υποστηρίζω ότι όσο πιο πολύ κοιμάσαι, τόσο λιγότερο ζεις. Τώρα πια που δεν μπορώ να περπατήσω, διαβάζω στο κελί, γράφω, ζωγραφίζω, ακούω μουσική, φτιάχνω χειροποίητες κατασκευές από φθηνά υλικά».

Τι σε εμπνέει;

«Οι διάδρομοι, τα κάγκελα και τα συρματοπλέγματα. Ολα αυτά μ' έβαλαν στη διαδικασία να δημιουργήσω μια άλλη πραγματικότητα από λέξεις και ζωγραφιές».

Τι θα έλεγες αν είχες μπροστά σου τον υπουργό Δικαιοσύνης;

«Ενα ποίημα του Τίτου Πατρίκιου: "Ξεριζώνω τις λέξεις μία μία απ' το λαρύγγι μου/ αν στάζουν αίμα/ τύλιξτες στο μαντήλι σου/ τύλιξτες με μπαμπάκι/ ή πάλι πιάσε τις με τη λαβίδα και πες: 'έτσι τα λέει, για εντύπωση'/ Κάνε επιτέλους ό,τι θες / Ομως δεν φτάνει πια η σιωπή / Δεν φτάνουν πια τα λόγια / Ξεριζώνω μία μία σκέτες λέξεις / και σου τις στέλνω"».

Πώς ονειρεύεσαι τη ζωή σου μετά τη φυλακή;

«Απλή ως προς το ζην, πολύπλοκη ως προς τη σκέψη, και θέλω να κάνουμε ένα πιτσιρίκι που δεν θα μ' αφήνει σε ησυχία!»

Επειτα από όλη αυτή την ταλαιπωρία, θα ξαναβγείς στους δρόμους;

«Φυσικά. Με τη μόνη διαφορά ότι θα είμαι πανέτοιμος να αντιμετωπίσω το στημένο κατηγορητήριο. Αλλωστε, πάντα έβγαινα στο δρόμο με μοναδική κουκούλα το πρόσωπό μου».



http://www.tvxs.gr/

Σάββατο, 15 Αυγούστου 2009

Ψευτοπαράδοση τέλος. Σιωνοχριστιανική κουλτούρα τέλος. Υποκρισία τέλος. Έξοδα συντήρησης νταβατζήδων τέλος. Κοροϊδία τέλος. Κουφάλες ΤΕΛΟΣ.

Η παράδοση τον παίρνει
Το ότι τίποτα δεν έχει μείνει όρθιο, το έχουν καταλάβει ακόμα και οι χαζοί. Το ποιός φταίει είναι μεγάλη ιστορία. Εγώ θα αρχίσω από την μικρή. Η μάνα μου πάει και ανάβει το καντήλι στον τάφο της αδελφής της που πέθανε πρόσφατα και επ’ ευκαιρία ανάβει και εκείνο του παππού και της γιαγιάς. Είχα πάει στο πατρικό μου για φαγητό μια Κυριακή μεσημέρι και έτυχε να φτάσω την ώρα που είχε έρθει επίσκεψη μία από αυτές τις ανανήψασες πουτάνες που στα γεράματα τό ‘χουν ρίξει στη θρησκεία. Μετά το αντίδωρο ήθελε λίγο κουτσομπολιό. Αυτή λοιπόν η κυρία εξηγούσε στην μάνα μου την νέα πατέντα. “ ...Γιατι να κουράζεσαι; Εγώ έχω βάλει μια Αλβανέζα (sic) και το έχω λύσει το πρόβλημα. Της δίνω 20 ευρώ τον μήνα και το καντήλι είναι πάντα αναμμένο.”“ Δεν το ήξερα.”“ Πέστο και στην νύφη σου. Άμα μαζευτούμε πολλές, θα μας κάνει και καλύτερη τιμή.”Εκείνη την στιγμή έμπαινα στο σπίτι και τυχαία άκουσα την συζήτηση. “ Καινούργια πατέντα είναι αυτή με το καντήλι;” “ Εγώ φεύγω,” είπε η εν λόγω κυρία, έχοντας μυριστεί μπαρούτι.“ Κάν’τηνε,” της είπα.Παρένθεση: Οι Αλβανίδες παίζουν ξύλο μεταξύ τους στο νεκροταφείο ποιά θα πάρει τα περισσότερα καντήλια. 100 καντήλια επί 20 ευρώ το τεμάχιο= 2.000 τον μήνα αφορολόγητα. Και εσείς μαλάκες στήστε κώλο να βγάλετε το χιλιάρικο. Όταν εγώ κάποια εποχή γαμιόμουνα 12ωρο κάθε μέρα στην οικοδομή, πίσω από την πλάτη μου, οι γέροι μου είχαν δώσει 500 χιλιάδες δραχμές (τότε ήταν λεφτά) στους γαμημένους τους επίτροπους για την ανέγερση ενός ακόμα ναού στον τόπο καταγωγής. 5 είχε εν λειτουργία το σκατοχωριό, χώρια τα ξωκκλήσια. Με εκατό κατοίκους τον χειμώνα. Πόσους ναούς πρέπει να αναγείρει; Και στις πόσες καμπάνες καίγεται; Αλλα όλη η ιστορία ήταν για να φάνε οι πονηροί τα λεφτά των μαλάκηδων. Εγώ ντρέπομαι να ζητήσω λεφτά από την μάνα μου, αλλά αυτοί οι αλήτες δεν ντράπηκαν καθόλου. Λές και δεν θα το μάθαινα. Τελικά την φτιάξανε την αμαρτία και στοίχισε 3 φορές τα λεφτά της. Και η κατάληξη; Ούτε παπάς δεν πατάει τώρα. Κι αυτόν δανεικό τον είχανε οι αρχιαπατεώνες. Όσο ήταν στα μπετά, τον φέρνανε τρείς φορές την βδομάδα. Από τότε που τελείωσε η μάσα, ψάξε βρέστον. Τότε δεν έκανα θέμα αφού η ζημιά είχε γίνει και δεν ήθελα να στενοχωρήσω τους γονείς μου. Όμως τώρα το ποτήρι ήταν ξέχειλο και το κακό έπρεπε να πνιγεί εν τη γενέσει του.Γύρισα στην μάνα μου. “ Ρέ έχετε μουρλαθεί τελείως; Τι ρεζιλίκια είναι αυτά; Να πληρώνεις την Αλβανίδα να σου ανάψει το καντήλι; Να την πληρώνει κάποιος να του μαγειρέψει γιατί είναι άρρωστος να το καταπιώ. Να την πληρώνει κάποιος να του καθαρίσει το σπίτι ή να του ξεσκατίσει την μάνα και τον πατέρα, γιατί ο ίδιος σιχαίνεται να το κάνει, να το καταπιώ κι αυτό. Να την πληρώνει κάποιος για να του βαστήξει τα παιδιά γιατί δουλεύει, να το καταπιώ, έστω και με αρκετή δυσκολία. Όμως να την πληρώνεις για να πάει να σου ανάψει το καντήλι της μάνας σου, ώπα γαμώ την ξεφτίλα μας. Το χάσαμε το τόπι. Το νοήμα που έχει το ξεσκισμένο καντήλι δεν είναι να περνάει ο γείτονας και να το βλέπει αναμμένο και να λέει “τι καλοί άνθρωποι είναι αυτοί, σέβονται και θυμούνται τους νεκρούς τους”. Το νόημα είναι η διαδρομή προς το νεκροταφείο. Να σκέφτεσαι ότι όλα είναι φθαρτά και προσωρινά και να ψάχνεις αυτό που είναι διαχρονικό και αυτό που αξίζει. Και να δείχνεις ότι θυμάσαι και σέβεσαι αυτούς που έφυγαν με το να αφιερώνεις προσωπικό χρόνο σε αυτό. Αν το άναμμα του καντηλιού σου φαίνεται αγγαρεία μην το ανάβεις καθόλου το γαμημένο. Ξέχασέ το. Ξεχάστε τα όλα. “Έχεις δίκιο,” μου λέει η μάνα μου. “Από ευγένεια δεν της είπα τίποτα.”“ Ποιά ευγένεια ρε μάνα, η ευγένεια μας έφαγε. Αυτή η καριόλα όσο ζούσε ο μακαρίτης ο άντρας της, του τα είχε φορέσει με όλο τον αντρικό πληθυσμό της περιοχής. Τώρα μας παριστάνει την οσία. Ακόμα και το άναμμα του καντηλιού μαϊμού το έχει κάνει. Και δικαίωμά της όσον αφορά τα δικές της υποθέσεις. Αλλά μη μας κάνει και τον πλασιέ στις καινούργιες βρωμιές η κλασομπανιέρα.” “ Δίκιο έχεις.”“ Εσύ ρε μάνα τελείωσες το πανεπιστήμιο παρθένα κι εκείνη με το ζόρι έβγαλε το γυμνάσιο, γιατί από τις πίπες δεν προλάβαινε. Άνοιξε την κωλοτηλεόραση και δες κανά ντοκυμαντέρ άμα έχει. Κάτι θα μάθεις, κάτι καινούργιο θα δεις. Άμα μιλάς με αυτή την Ισσουήτισα, λερώνεσαι, ξεχνάς και αυτά που ξέρεις. Θα μας μιλήσει για ηθική, η παλιοκαριόλα; Θα μας κάνει κήρυγμα η λέσχη της απάτης; Ας μας μιλήσει για τα πάρτι που έχει κάνει νέα, να καθίσω κι εγώ να την ακούσω, να δώ πως πηδάγανε οι παλιοί, θα έχει ενδιαφέρον. Αλλά να μας αναμασάει το παραμύθι με τη φάτνη και την κόλαση με τα καζάνια και τις υπόλοιπες σαχλαμάρες; Που άμα πάς να το πείς σε πιτσιρικά 5 χρονών σήμερα, θα σου πεί τι μούφα είναι αυτή ρε φίλε, άλλη ιστορία έχεις;” Κάποιοι τα έχουν ισοπεδώσει όλα. Με στόχο την τσέπη προωθούν την κάθε καινούργια μαλακία και την πουλάνε πρώτα στους αγράμματους και μετά μέσω αυτών προσπαθούν να την επιβάλλουν στην υπόλοιπη κοινωνία. Και τα καταφέρνουν σε γενικές γραμμές. Γιατί η προεργασία έχει ήδη γίνει. Από τους σοσιαλ-ηστές που τα κούρσεψαν όλα στην δεκαετία του ‘80. Και δεν μιλάω για το ταμείο. Μιλάω για την ζημιά που έγινε στο ηθικό κεφάλαιο αυτής της χώρας. Η μισή ζημιά είχε γίνει από τους βλαχοφασισταράδες γερμανοτσολιάδες και τους προδότες με τις χαρτοσακούλες στο κεφάλι που τόσα χρόνια μετά παρίσταναν τους πατριώτες. Η “πατριωτική” παράδοση είναι η πιό μολυσμένη. Αλλά ζημιά έγινε και από τους άλλους, τους πράκτορες της Κομιντέρν που έβαλαν κι αυτοί το χεράκι τους για να διαλύσουν το μαγαζάκι. Ζημιά έγινε και από την ψευτοφιλελεύθερη δεξιά και από την αμερικανοεβραιοκίνητη χούντα. Και στο τέλος ήρθε η λαίλαπα. Οι σοσιαλκουφάλες για να καταστρέψουν ό,τι είχε γλυτώσει. Η μεγάλη ζημιά που έκανε το θασόκ είναι ότι κατέλυσε κάθε έννοια ιεραρχίας και ήθους. Όλοι ίσοι. Και ο εργαζόμενος και ο λουφαδόρος. Και αυτός που δεν έχει τελειώσει το δημοτικό και ο δόκτορας που έχει φάει τα νιάτα του στα εργαστήρια. Και αυτός που κατέχει την επιστήμη που σπούδασε και αυτός που πήρε πτυχίο με σκονάκια και δεν ξέρει που πάνε τα τέσσερα. Και ο λιγδιάρης γιατρός/ μηχανικός /δικηγόρος που κάνει βρωμιές και εκείνος που κάνει σωστά την δουλειά του. Οι επαγγελματικοί σύλλογοι είναι όλοι για το ανδρικό μόριο. Δεν έχουν δικαίωμα να αφαιρέσουν την άδεια ούτε προσωρινά από κάποιους που καταπατούν τον νόμο καθημερινά και που είναι ντροπή για το επάγγελμα που ασκούν. Αφήστε που αυτοί είναι που λύνουν και δένουν στις κλαδικές των κομμάτων και που μαζεύουν όλο το βρώμικο χρήμα. Ο ψευτόμαγκας, ο νεόπλουτος, το γίδι, το τούβλο, ο μόνιμα μετεξεταστέος, το λαμόγιο, έγινε πρότυπο, ίνδαλμα, τοτέμ, θεός. Με την βοήθεια του κόμματος κατέκτησε όλες τις θέσεις που πρίν τις κοίταγε με το κυάλι, γκρέμισε όλες τις αξίες, διέφθειρε όποιον βρήκε μπροστά του, ισοπέδωσε ό,τι εμπόδιζε, άλλαξε τα πάντα όπως τον συνέφερε, και έκανε την παράδοση τραβέλι. Γάμοι, βαφτίσια, κηδείες, μνημόσυνα, όλα είναι τυπικά για να βγάζουν οι παπάδες, οι ανθοπώλες, οι βιντεάδες και τα κοράκια το χρήμα. Ήμουνα στην προβλήτα της Πάρου πριν τρία-τέσσερα χρόνια περιμένοντας να επιβιβαστώ, όταν είδα κάποιο σούσουρο. Κάποιοι τουρίστες να τραβάνε με τις ψηφιακές και τις βιντεοκάμερες, ενώ άλλοι από αυτούς να απομακρύνονται αηδιασμένοι. Ήταν το περίφημο φέρετρο καμπριολέ. Κάσα με ηλιοροφή. Στο πίσω μέρος μιας επίσης διαφανούς νεκροφόρας και με πεθαμένο μέσα. Όλα χύμα. Να περιμένεις στην ουρά να μπείς στο βαπόρι και η κίτρινη βλογιοκομμένη φάτσα του πεθαμένου να σε κοιτάει απόμακρα. Η παράδοση τον παίρνει. Και τον παίρνει σοβαρά. Από παντού. Μπάζει από όλες τις τρύπες. Τίποτα αυθεντικό δεν υπάρχει σε αυτήν. Μας έχει πνίξει το κίτς και τα ξενόφερτα σκατά είκοσι αιώνων. Ο σκοπός της είναι η διαστρέβλωση της όποιας αλήθειας υπάρχει και τα σκόπιμα ψέματά της στοχεύουν στην αλλοίωση της προσωπικότητας όσων αντιστέκονται. Οι κερδισμένοι είναι αυτοί που υποκρίνονται καλά. Τα ποντίκια που ροκανίζουν το εισόδημα. Και θα το εξηγήσω:Πόσες φορές δεν αισθανθήκατε μαλάκες αγοράζοντας ένα ευπρεπές δώρο για τον γάμο ενός γνωστού σας π.χ. 300 ευρώ για να πάρετε ένα σίχαμα των 20 ευρώ σε αντάλλαγμα όταν έρθει η σειρά σας να παντρευτείτε; Συγνώμη αλλά εδώ η παράδοση σας έχει ρίξει 280 ευρώ γαμήσι. Πόσοι έχετε μπεί στο τριπάκι να βάλετε τα παιδιά σας αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, μπαλέτο, συχρονική κολύμβηση, πιάνο, όλα αυτά μαζί. Τι είδους καταναλωτικός αυνανισμός είναι αυτός; Και τί σας φταίει το κακόμοιρο το παιδάκι; Η όταν γιορτάζει ο κάθε φίλος και γνωστός ή έχει γενέθλια πρέπει σώνει και καλά να ξηλωθούμε να πάρουμε ο ένας στον άλλον άχρηστα δώρα για να δουλεύουν τα μαγαζιά. Και το Yaris δεν κάνει μούρη, θέλει BMW παραδοσιακή κάμπριο η αγράμματη βλάχα για να πάει βόλτα, “σαν κι αυτοί που πίρε ο Μυλτηάδης” . Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο βιβλίο για το “πάσχα στο χωριό” για τα τσολιαδάκια made in Taiwan , για την “λαϊκή” τέχνη του πωπού, για το παραδοσιακό φαγητό που αντί για ελαιόλαδο είναι τίγκα στο λίπος και στη μαργαρίνη, για το “παραδοσιακό” τραγούδι που μόνο οι γύφτοι το υπηρετούν, για το τσιφτετέλι, για την βασιλόπιτα με τα χημικά, για τα μνημόσυνα που έρχεται η άλλη με το βυζί έξω και το μαύρο κορμάκι που φόραγε στο κλάμπ, και για την κάθε λογής παραδοσιακή παπαριά. Και κάθε τόσο προστίθεται και μια καινούργια μαλακία όπως αυτή με το άναμμα των καντηλιών. Επειδή έχω βαρεθεί μόνο να τα χώνω από εδώ στην βρωμιά την δική μας και αυτών που μας διοικούν, έχω να προτείνω και δύο-τρία πραγματάκια κατά παράβαση του κανόνα του μπλόγκ:Ψευτοπαράδοση τέλος. Σιωνοχριστιανική κουλτούρα τέλος. Υποκρισία τέλος. Έξοδα συντήρησης νταβατζήδων τέλος. Κοροϊδία τέλος. Κουφάλες ΤΕΛΟΣ. Ανοίχτε τα μάτια σας και τεντώστε τα αυτιά σας. Διαβάστε ό,τι βρείτε μπροστά σας. Από Μακιαβέλλι ως Νόαμ Τσόμσκι. Από Δαρβίνο ως Στίβεν Χόκινγκ. Και σκεφτείτε πάνω σε αυτά που διαβάζετε. Αξιολογήστε τον γραπτό λόγο σε σχέση με την πραγματικότητα. Πετάξτε ό,τι είναι άχρηστο και κρατήστε την ουσία. Εμπιστευτείτε το γονίδιό σας και την σοφία των προηγούμενων γενεών που βρίσκεται μέσα του. Στείλτε στο διάολο όλα τα σκατά που σας έχουν φορτώσει στα κωλοσχολεία. Στείλτε ακόμα παραπέρα αυτά που σας έχει φορτώσει η κοινωνία με τα αλλεπάλληλα πλέγματα ΜΜΕ, κοινής γνώμης, ψευτοκουλτούρας. Αντιδράστε. Ξυπνήστε. Επιλέξτε. Πλακώστε στις κλωτσομπουνιές όποιον σας λέει ιδιόρρυθμους ή ανάποδους. Η νέα παράδοση θα εμφανιστεί ως δια μαγείας. Και θά ‘ναι καλύτερη από την προηγούμενη. Γιατί θα είναι γνήσια. Θα δείτε και λεφτά στην τσέπη σας. Θα δείτε και αλλαγές στην κοινωνία. Με το ψηφοδέλτιο μόνο τα λαμόγια θα τρώτε στη μάπα ώσπου να πεθάνετε. Αλλαγή μόνο προς το χειρότερο θα βλέπετε. Σαν τις πόρνες θα είσαστε και οι νταβατζήδες θα σας δέρνουν και θα σας παίρνουν τα λεφτά.Όταν τα έχεις καλά με τον εαυτό σου δεν μπορούν να σου κάνουν τίποτα. Τους πατάς όλους στο λαιμό. Τους φυσάς και πέφτουνε. Γιατί είναι άδειοι και δεν ξέρουν τι πιστεύουν. Ξεκινήστε από τα μικρά πράγματα. Αυτά θέλουν την πολλή προσπάθεια. Μετά το μεγάλο θα γίνει σκόνη από μόνο του. Και αυτοί που μας καταπιέζουν επιτέλους θα ξεμαγαρίσουν.

(απο το blog Η ΜΠΑΡΜΠΟΥΤΙΕΡΑ )

Τρίτη, 04 Αυγούστου 2009

ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΚΕΡΔΟΥΣ



>> > Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια άνθρωποι από μαλάρια, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με μια κουνουπιέρα.
>> > Οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα γι’αυτό.
>> > Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια παιδιά από διάρροια ,κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με ένα σιρόπι των 25 σέντς.
>> > Και οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα γι’ αυτό.
>> > Ιλαρά, πνευμονία, ασθένειες θεραπεύσιμες με φτηνά εμβόλια είναι υπεύθυνες για το θάνατο δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως κάθε χρόνο.
>> > Και οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα.
>> > Είναι κάποια χρόνια που εμφανίστηκε η γνωστή πια γρίπη των πουλερικών.
>> > Παγκοσμίως οι δημοσιογράφοι μας πλημμύρισαν με πληροφορίες, πανικό,σήματα κινδύνου.
>> > Επιδημία, η πιο επικίνδυνη απ’ όλες, μια πανδημία!!! Μιλάγανε μόνο για την τρομακτική αυτή ασθένεια των πουλερικών.
>> > Και βέβαια, η γρίπη των πουλερικών προκάλεσε το θάνατο μόλις 250 ατόμων παγκοσμίως. 250 θάνατοι σε 10 χρόνια, δηλαδή αναλογικά 25 θάνατοι το χρόνο.
>> > Η κοινή γρίπη σκοτώνει μισό εκατομμύριο ανθρώπων το χρόνο παγκοσμίως.
>> > Μισό εκατομμύριο έναντι 25. Για ένα λεπτό. Τότε γιατί τόση φασαρία με τη γρίπη των πουλερικών; Γιατί πίσω από αυτά τα κοτόπουλα υπήρχε ένας «κόκορας», ένας κόκορας
>> > με μεγάλο λειρί.
>> > Η διεθνής φαρμακευτική Roche με το πασίγνωστο Tamiflú της πούλησε εκατομμύρια δόσεων στις Ασιατικές χώρες.
>> > Ακόμα και αν το Tamiflú έχει αμφίβολη αποτελεσματικότητα, η Βρετανική Κυβέρνηση αγόρασε 14 εκατομμύρια δόσεις για την πρόληψη του πληθυσμού της.
>> > Με την γρίπη των πτηνών, η Roche και η Relenza, οι δύο μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες που προμηθεύουν την αγορά με αντιγριππικά, κέρδισαν χιλιάδες εκατομμύρια δολάρια. Πρώτα με τα πουλερικά και τώρα με τα χοιρινά.
>> > Ναι, τώρα ξεκίνησε η ψύχωση της γρίπης των χοίρων. Και όλοι οι δημοσιογράφοι του κόσμου μιλάνε μόνο γι’αυτό.
>> > Πια δεν λένε τίποτα για την οικονομική κρίση ούτε τους βασανισμένους στο Guantánamo.
>> > Μόνο για τη γρίπη των χοίρων.
>> > Και διερωτώμαι: αν πίσω από τα πτηνά υπήρχε ένας «κόκορας», πίσω από τα γουρουνάκια να μην υπάρχει ένα «μεγάλο γουρούνι»;
>> > Ας δούμε τι λέει ένας υπεύθυνος των εργαστηρίων της Roche.
>> > ROCHE: Εμάς μας απασχολεί πολύ αυτή η πανδημία, τόσος πόνος, γι’ αυτό δίνουμε στην αγορά το θαυματουργό Tamiflú.
>> > - Και πόσο πωλείται το «θαυματουργό» Tamiflú; - Λοιπόν, είναι 50 δολάρια το κουτί.
>> > - 50 δολάρια το κουτί με τις κάψουλες; - Πρέπει να καταλάβετε κυρία ότι τα θαύματα πληρώνονται ακριβά.
>> > - Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι αυτές οι εταιρείες βγάζουν μεγάλα κέρδη από τον δικό μας πόνο.
>> > Η εταιρεία Gilead Sciences της Β. Αμερικής έχει την πατέντα του Tamiflú.
>> > Ο κύριος μέτοχος αυτής της εταιρείας δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία προσωπικότητα της αριστερής πολιτικής, τον Donald Rumsfeld, γραμματέα αμύνης του George Bush, υπεύθυνο για τον πόλεμο κατά του Ιράκ. Οι μέτοχοι των φαρμακευτικών Roche και Relenza τρίβουν τα χέρια τους, είναι ευτυχείς με τις πωλήσεις τους, που για άλλη μια φορά φέρουν εκατομμύρια, του αμφίβολου Tamiflú. Η πραγματική πανδημία είναι η απληστία, τα τεράστια κέρδη αυτών των ιδιοτελών της υγείας.
>> > Δεν αρνούμαστε τα απαραίτητα μέτρα πρόληψης που λαμβάνει η κάθε χώρα. Αλλά αν η γρίπη των χοιρινών είναι μια φοβερή πανδημία απ’ ό,τι λένε τα μέσα ενημέρωσης, εάν τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας τον απασχολεί
>> > τόσο πολύ αυτή η ασθένεια, γιατί δεν τη δηλώνει ως παγκόσμιο πρόβλημα της δημόσιας υγείας και να δώσει εντολή να παρασκευασθούν γενικά φάρμακα για την αντιμετώπισή της; Να απορρίψει τις πατέντες της Roche και της Relenza και να κάνει διανομή δωρεάν γενικών φαρμάκων σε όλες τις χώρες και ειδικά στις πιο φτωχές. Αυτή θα ήταν η καλύτερη λύση.

(Το έλαβα στο email μου)

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2009

ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΜΠΟΥΚΑΛΙΑ


Ήπιατε ποτέ από ένα πλαστικό μπουκάλι και είδατε ένα τριγωνικό
σύμβολο στον πάτο με έναν αριθμό μέσα;



Ξέρετε τι αντιπροσωπεύει ο αριθμός;
Υποθέσατε ότι είναι για την ανακύκλωση;
Λοιπόν κάνετε λάθος!!!
Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΣΑΣ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ ΤΗ ΧΗΜΙΚΗ ΟΥΣΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΠΛΑΣΤΙΚΟ...

1) Πολυαιθυλένιο terephalate (PET)
2) Πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας (HDPE)
3) Πολυβινυλικό χλωρίδιο Unplasticised (UPVC) ή πλαστικοποιημένο πολυβινυλικό χλωρίδιο (PPVC)
4) Πολυαιθυλενίου χαμηλής πυκνότητας (LDPE)
5) Πολυπροπυλένιο (PP)
6) Πολυστυρόλιο (CP) ή εκτάσιμο πολυστυρόλιο (EPS)< /FONT>
7) Άλλο, συμπεριλαμβανομένου νάυλον και ακρυλικού

Αυτό που δεν σας λένε είναι ότι πολλά από τα χρησιμοποιούμενα πλαστικά είναι τοξικά και οι χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν ένα πλαστικό μπορούν να περάσουν από το πλαστικό και στο τρόφιμο/ποτό.
Σκεφτείτε το, πόσες φορές έχετε ή ένας φίλος σας είπε «δεν συμπαθώ αυτό, έχει γεύση σαν πλαστικό μπουκάλι...»
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΓΕΥΕΣΤΕ ΤΟ ΠΛΑΣΤΙΚΟ

Τα ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ είναι τα Νο: 3, 6, και 7!!!
ΜΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ αν βρισκονται στον πάτο του μπουκαλιού!!!

Ελέγξτε αυτό το διάγραμμα που αναλύει το πλαστικό, τις χρήσεις και τη χημική παρασκευή του (βρίσκω το #7 λίγο τρομακτικό)
http://www.epd.gov.hk/epd/english/environmentinhk/waste/guide_ref/guide_plascod3.html



ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ την επαναχρησιμοποίηση των πλαστικών
μπουκαλιών ΑΜΕΣΩΣ!!!


Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΑΤΜ

Ήρθε η ώρα τα ταλαίπωρα ΑΤΜ των τραπεζών να πάρουν το αίμα τους πίσω για όλες αυτές τις ταλαιπωρίες που τραβάνε από τους κλέφτες. Μια νοτιοαφρικανική τράπεζα, η ABSA, βρήκε έναν πρωτότυπο τρόπο να προστατεύσει τα μηχανήματα αυτόματων συναλλαγών της: τα εφοδίασε πιλοτικά με ένα σπρέι πιπεριού.

Το ΑΤΜ διαθέτει κάμερες και ειδικό λογισμικό που ανιχνεύει τις προσπάθειες των ληστών και, όταν κρίνει ότι…δεν πάει άλλο, παίρνει μόνο του την απόφαση, χωρίς κάποια ανθρώπινη βοήθεια, εκτοξεύοντας έναν καταιγισμό από το σπρέι στους κακοποιούς, την ώρα που η αστυνομία έχει ειδοποιηθεί ηλεκτρονικά (επίσης αυτόματα) και σπεύδει στο σημείο. Δυστυχώς, υπάρχουν και οι παράπλευρες απώλειες.

Σε μια περίπτωση, προ ημερών, το σύστημα τα «μούσκεψε», καθώς, στη διάρκεια ενός ελέγχου ρουτίνας, μπέρδεψε τρεις τεχνικούς με ληστές και τους έλουσε με το σπρέι, δημιουργώντας τους αναπνευστικά προβλήματα, που έκαναν αναγκαία την επέμβαση γιατρού.

Το σπρέι, που κατά την τράπεζα ενεργοποιήθηκε κατά λάθος, εξαπλώθηκε ευρύτερα στο εμπορικό κέντρο όπου βρισκόταν εγκατεστημένο το ΑΤΜ.

Σε συνεργασία με την αστυνομία, η τράπεζα χρησιμοποιεί το σπρέι σε 11 ΑΤΜ, που βρίσκονται σε σημεία θεωρούμενα υψηλού ρίσκου για ληστεία. Αν το σύστημα θεωρηθεί πετυχημένο, θα επεκταθεί στα ΑΤΜ όλης της χώρας, σύμφωνα με τον «Γκάρντιαν» και το Live Science.

Hellenic Bisiness

Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2009

ΕΡΜΟΥΠΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

Νο 1 Τυχαία επεσε το ματι μου σε πινακίδα εσταιτοριου περιοχης Αγιου Νικολάου Ερμούπολης η οποία πληροφορούσε οτι το κατάστημα ειναι συνεργαζόμενη επιχείρηση με τα Ερμουπόλεια.
Μου έκανε εντυπωση γιατι δεν ειδα να προηγηθεί καποια δημοσίευση-πρόσκληση ενδιαφέροντος ωστε να μπορουν να συμμετασχουν στο πρόγραμμα(?)και άλλα καταστήματα και όπου και αν ρωτησα σε παρεμφερείς επιχειρήσεις δεν είχαν ιδέα...

Νο2 Σε δημοσίευμα της Κοινης Γνώμης (27-7-2009) προκύπτει ότι έχουν ανατεθεί σε συγκεκριμένο άτομο οι Δημόσιες Σχέσεις των Ερμουπολείων (για 2η χρονια όπως έμαθα) και πάλι χωρίς καμμια πρόσκληση-δημοσίευση για εκδήλωση ενδιαφέροντος και από άλλους ενδιαφερόμενους....

Απλα επισημαίνω τα ανωτέρω και ελπίζω να ενημερωθούμε για το τι συμβαίνει στο Πνευματικό Κέντρο

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2009

Fuck Syntagma!

ου Θαν. Καρτερού (ΑΥΓΗ 21/7/2009)

Ο Γ. Παπανδρέου διακήρυξε ότι θα προκαλέσει τον Μάρτιο εκλογές, μη ψηφίζοντας για πρόεδρο τον Κάρολο Παπούλια, τον οποίο όμως θα ψηφίσει αφού κερδίσει τις εκλογές, που προκάλεσε μη ψηφίζοντάς τον! Και πολλοί αναρωτήθηκαν: ρώτησε κανένα συνταγματολόγο πριν ξεστομίσει αυτόν τον συνταγματικό γλωσσοδέτη;

Ας μην είμεθα εμπαθείς. Άνθρωπος είναι, μπορεί και να μη ρώτησε. Το έχει ξανακάνει άλλωστε, θα το θυμάται η Φώφη ...; Αν ρωτούσε, πάντως, ο Δ. Τσάτσος θα του έλεγε αυτά που είπε στην "Καθημερινή": «Όταν (ένα κόμμα) εκ των προτέρων δηλώσει ότι αρχικώς δεν θα ψηφίσει τον υποδεικνυόμενο από άλλα κόμματα πρόεδρο, για να προκληθούν εκλογές, και μετά την επίτευξη του στόχου του θα τον ψηφίσει, τότε μια σοβαρή ρύθμιση του Συντάγματος γίνεται ερμηνευτικός περίγελος, καθώς περιφρονείται εξόφθαλμα το βαθύτερο νόημά της». Και ο Γ. Κασιμάτης θα του έλεγε αυτά που είπε στο "Παρόν": Η «σύνδεση της πολιτικής σκοπιμότητας για πρόωρες βουλευτικές εκλογές με την ψήφιση ή μη του υποψηφίου Προέδρου της Δημοκρατίας αποτελεί παραβίαση του Συντάγματος».

Κασιμάτης και Τσάτσος διαθέτουν αναμφισβήτητο επιστημονικό κύρος και δημοκρατική ευαισθησία. Άρα, τώρα ξέρει ο κ. Παπανδρέου. Ε, και; "Τι θα πούμε στους πολίτες τον Μάρτιο, αν δεν προκαλέσουμε εκλογές; Ότι αφήσαμε για άλλο ένα χρόνο στην κυβέρνηση τη Ν.Δ.;», απαντά στους συνταγματολόγους ο εκπρόσωπός του ΠΑΣΟΚ, Γ. Παπακωνσταντίνου. Σε ελεύθερα ελληνικά αυτό πάει να πει: αν το Σύνταγμα παραβιάζεται, τόσο το χειρότερο για το Σύνταγμα. Στην προσφιλή όμως στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ γλώσσα του διαδικτύου greeklish θα μπορούσε να αποδοθεί πιο ...; μαχητικά:

Fuck Syntagma!